Alejandro Rioja.
Marketing

Marketingmyopie: Een van de Redenen Waarom Bedrijven Falen

Alejandro Rioja
Alejandro Rioja
8 min lezen
TL;DR

Marketingmyopie — Theodore Levitts concept uit 1960 — vernietigt nog steeds bedrijven. Kodak miste het digitale tijdperk; Blockbuster miste streaming; nu legt AI elk productobsessief merk bloot. Zo vermijd je het.

Gratis nieuwsbrief

Elke woensdag. 28.400+ operators. Geen opvulling.

Table of contents

Open Table of contents

Alles over marketingmyopie

Marketingmyopie treedt op wanneer een bedrijf zo gefocust raakt op zijn bestaande product of productieproces dat het uit het oog verliest wat de klant daadwerkelijk nodig heeft — en, cruciaal, welke alternatieven er ontstaan om in die behoeften te voorzien.

Theodore Levitt introduceerde de term in een artikel uit 1960 in de Harvard Business Review, dat nog steeds een van de meest herdrukte artikelen in de geschiedenis van de HBR is. Zijn kernargument: bedrijven falen niet omdat markten krimpen. Ze falen omdat ze hun markt te nauw definiëren.

De ineenstorting van de filmcamera is het klassieke voorbeeld. Kodak zat in het business van het verkopen van film. Het had alle redenen om te weten dat klanten geen film kochten — ze kochten herinneringen. Toen digitale camera’s betere herinneringen mogelijk maakten zonder film, verdampte Kodaks kernbusiness. Ze hebben de digitale camera zelfs al in 1975 uitgevonden, maar legden die terzijde om de marges op film te beschermen. Dat is marketingmyopie in zijn puurste vorm.

Hoe het begon

Levitts artikel uit 1960 spoorde ondernemers aan om te verschuiven van een productoriëntatie naar een klantoriëntatie. Hij betoogde dat zelfs dominante, winstgevende bedrijven de zaden van hun eigen neergang in zich dragen wanneer ze hun product verwarren met hun doel.

De voorbeelden die hij gebruikte — spoorwegbedrijven die dachten dat ze in de treinbusiness zaten in plaats van de transportbusiness — zijn uitstekend bestand tegen de tand des tijds. Luchtvaartmaatschappijen en auto’s namen hun marktaandeel precies omdat spoorwegbedrijven zichzelf definieerden via het voertuig, niet via de taak.

De zelfbedrieglijke cyclus

Levitt identificeerde een terugkerend patroon:

  1. Overmatige afhankelijkheid van kostenefficiëntie. Het optimaliseren van productiekosten voelt als strategie, maar is operatie. Een bedrijf dat laserscherp gefocust is op marges, heeft zelden de bandbreedte om op te merken dat de markt eronder verschuift.
  2. Vertrouwen in bewezen producten. Hoe langer een product heeft gewerkt, hoe gevaarlijker het is om er blind op te blijven vertrouwen. De staat van dienst van het product wordt een argument tégen verandering.
  3. Overmatig vertrouwen in marktpositie. Zelfs categorieleiders worden gedisrupt. Blockbuster had in 2004 60.000 medewerkers en 9.000 winkels. Netflix had een dvd-per-post-operatie. De rest is geschiedenis.

Waar marketingmyopie opduikt in 2026

De namen veranderen; het patroon niet.

Lineaire tv gedisrupt door streaming. Kabelnetwerken brachten een decennium door terwijl ze Netflix zagen groeien, dan Hulu, dan Disney+, dan Apple TV+, en behandelden hun business toch als een probleem van “kanaaldistributie” in plaats van een probleem van entertainment-op-aanvraag. De cord-cutting-cijfers bewezen dat ze het mis hadden.

Traditionele SEO-contentfarms gedisrupt door zoeken. Sites die zichzelf definieerden als “producenten van op trefwoorden gerankte content” werden uitgehold toen AI Overviews, ChatGPT en Perplexity de manier veranderden waarop mensen informatie zoeken. De productgerichte aanpak was: meer artikelen schrijven. De klantgerichte aanpak was: vragen daadwerkelijk beter beantwoorden dan welke andere bron dan ook.

Kenniswerkhulpmiddelen gedisrupt door AI. Bedrijven die puntoplossingen verkopen — een grammaticacontrole, een eenvoudige fotobewerker, een eendoelmatig data-exporttool — zien hoe ChatGPT, Claude en Gemini hun gebruiksgevallen absorberen als taken in natuurlijke taal. De myopische reactie is meer functies aan het bestaande product toe te voegen. De niet-myopische reactie is te vragen: wat is het werkelijke resultaat dat onze klant wil bereiken, en zijn we nog steeds de beste weg daarheen?

Ride-hailing versus autonome voertuigen. Als je je bedrijf definieert als “een marktplaats voor menselijke bestuurders”, is dat een engere definitie dan “we verplaatsen mensen van A naar B”. De eerste maakt autonome voertuigen tot een existentiële bedreiging; de tweede maakt ze tot een kans om te grijpen.

Ik heb dit in mijn eigen portfolio gezien. Toen we marketingsystemen bouwden voor klanten, was er een versie van ons die voor altijd zou optimaliseren voor meer advertentie-uitgaven, meer handmatig campagnebeheer, meer gefactureerde mensenuren. Dat was de productgerichte visie. De klantgerichte visie was: ze willen omzet, geen campagnes. Die verschuiving in perspectief veranderde hoe we prijsden, wat we bouwden en welke klanten we aannamen.

Andere oorzaken

Leidinggevende druk voor kortetermijnresultaten

Kwartaaldruk is de meest voorkomende drijver van myopische beslissingen die ik van dichtbij heb gezien. Wanneer een CEO of raad van bestuur de maandelijkse inkomsten in de gaten houdt, is de prikkel om te optimaliseren wat al werkt, niet om te investeren in wat klanten over drie jaar zullen willen. Dat is rationeel op individueel niveau en gevaarlijk op bedrijfsniveau.

De oplossing is niet om kortetermijnresultaten te negeren. Het is om een afdwingfunctie te bouwen — een vaste vraag in je planningsproces: “Als we gelijk hebben over dit kwartaal maar ongelijk over de komende drie jaar, wat doodt ons dan?”

Onvermogen om digitaal aan te passen (en nu, met AI)

In 2022 ging dit gedeelte over bedrijven die nog niet online waren gegaan. In 2026 gaat de relevante versie over bedrijven die AI behandelen als een add-on functie in plaats van als een nieuwe distributie- en productierealisteit. Als jouw team nog steeds handmatig werk doet dat AI-agenten kunnen automatiseren — en jouw concurrenten dat automatiseren — zit je in een langzamere lus. Die langzamere lus vergroot zich.

De digitale versie van marketingmyopie is niet “we hebben geen website.” Het is “we hebben een website, maar we opereren nog als of het 2019 is.”

Vergeten in welke business je eigenlijk zit

Dit is Levitts originele punt, opnieuw geformuleerd: de spoorwegbedrijven zaten niet in de spoorwegbusiness. Ze zaten in de transportbusiness. Als je niet weet in welke business je eigenlijk zit, zul je de verkeerde gracht verdedigen.

Een nieuwsbriefbedrijf zit niet in de nieuwsbriefbusiness. Het zit in de aandacht- en vertrouwensbusiness. Een sportschool zit niet in de apparaattoegangsbusiness. Het zit in de gedragsveranderingsbusiness. Dat kader fout krijgen en elke tactische beslissing daarna is net even verkeerd.

Marketingmyopie vermijden

Deze vier dingen werken:

1. Definieer je markt op basis van de taak, niet het product. Clayton Christensens “jobs to be done”-framework is de duidelijkste operationalisering van Levitts inzicht. Waarvoor “huurt” de klant jouw product in? Wat zou hij in de plaats huren als jouw product niet bestond?

2. Houd een regelmatige externe scan bij. Kijk eens per kwartaal naar wat aangrenzende technologieën of bedrijven doen die jouw klanten beter zouden kunnen bedienen dan jij. Dit is oncomfortabel. Doe het toch.

3. Praat met vertrokken klanten. De klanten die vertrokken zijn, vertellen je wat ze gevonden hebben dat beter werkte. Dit is nuttiger dan welke tevredenheidsonderzoek dan ook onder je huidige bestand.

4. Schei je identiteit van je product. Jouw bedrijf is niet jouw huidige product. Jouw bedrijf is de capaciteit en de relaties die je hebt opgebouwd. Producten kunnen veranderen. Als je je identiteit aan het product hebt gekoppeld, zul je het verdedigen voorbij het punt van rationaliteit.

Marketingmyopie vandaag

In 2026 zie ik het het meest actief in:

Marketingmyopie — FAQ 2026

Is marketingmyopie nog steeds relevant, 65 jaar na Levitts artikel?

Ja — meer dan ooit. Het tempo van technologische verandering betekent dat de kloof tussen “ons product” en “wat de klant daadwerkelijk nodig heeft” sneller dan ooit kan opengaan. Wat bij Kodak 20 jaar kostte, kan nu in vijf jaar spelen.

Hoe weet ik of mijn bedrijf nu myopisch is?

Vraag jezelf af: als je kernproduct morgen zou verdwijnen, zouden jouw klanten dan het product missen of het resultaat dat het leverde? Als ze onmiddellijk een alternatief zouden vinden dat hen hetzelfde resultaat geeft, ben je niet zo onvervangbaar als je denkt. Dat is de test.

Hoe creëert AI specifiek nieuwe marketingmyopie-vallen?

Bedrijven die AI definiëren als “een functie die we aan ons product hebben toegevoegd” in plaats van “een nieuwe manier waarop onze klanten resultaten kunnen behalen” zijn er al myopisch over. De disruptie vindt niet plaats op productlaag — ze vindt plaats op werkstroomlaag. Klanten hebben jouw specifieke product niet nodig als een AI-agent dezelfde taak op een andere manier kan uitvoeren.

Wat is de snelste manier om het te corrigeren?

Begin met de lijst van vertrokken klanten. De mensen die vertrokken zijn, hebben al met hun voeten gestemd. Zoek uit wat ze nu gebruiken en waarom. Dat is jouw duidelijkste signaal over waar jouw myopie zit.

Gerelateerde lectuur:


De kortere versie

Als je dit leest omdat de workflow die het beschrijft je week opvreet, is dat precies het soort lus waarvoor ik AI-agenten bouw. Twee bouwslots tegelijk open.

Bijgewerkt voor mei 2026

De fundamenten in dit bericht houden nog steeds stand — de Ansoff-, BCG-, geïntegreerde marketing-, land-and-expand-, NYOP-, TOMA-frameworks zijn duurzaam. Wat er is veranderd sinds de oorspronkelijke publicatie is hoe het implementatieoppervlak er in 2026 uitziet:

Als je dit framework gebruikt voor een plan voor 2026, is het strategische skelet correct; alleen de channel-mix datapunten hebben een verse bron nodig.

Lees verder

Ontvang het AI-playbook in je inbox

Elke woensdag. 28.400+ operators. Geen opvulling.

↵ alle resultaten bekijken esc esc om te sluiten